Produkcja filmów reklamowych i promocyjnych

Trudności w skonstruowaniu kamery wideo o obrazie takim, jaki zapewnia kamera filmowa, polegają na ogromnej ilości danych, które należy zapisać. Pisać trzeba w formacie RAW aby wynik końcowy wyglądał jak obraz filmowy. Rozdzielczość klatki filmu to 4096 x 2304 pikseli. Nie ona jest problemem. Cyfrowa realizacja zdjęć z taką a nawet większą rozdzielczością, wykonywana jest w lustrzankach cyfrowych. Problemem jest rejestracja 24 klatek/sek. do nawet 120 klatek/sek. potrzebnych dla uzyskania efektu spowolnienia ruchu. Stosowane obecnie matryce CMOS nie dają możliwości zapisywania z taką szybkością. Dwugodzinny film o takich parametrach to 7 TERABAJTÓW danych. Proszę pamiętać, że 1 Terabajt to 1024 Gigabajtów !
Jeden z miliarderów amerykański, Jim Jannard, postanowił zbudować cyfrową kamerę filmową. Zatrudnił informatyków, fizyków, inżynierów i zadanie zrealizował. W marcu 2007 roku na wystawie National Association of Broadcasting w Las Vegas zaprezentował kamerę Red One. W chwili obecnej wielu znanych filmowców wykorzystuje ją do rejestracji materiałów filmowych o jakości niewiele odbiegającej od uzyskiwanej klasycznymi kamerami filmowymi.

Walory taśmy filmowej są niezaprzeczalne. Produkcja zyskuje specyficzny klimat i koloryt. Jakość obrazu jest nieporównywalna. Jednak każdy medal ma dwie strony. W tym przypadku drugą stroną medalu są koszty, złożoność i czasochłonność przedsięwzięcia. Zaczynając od nośnika, poprzez kamerę, która nawet wypożyczona jest znaczną inwestycją, na wywołaniu i montażu kończąc. Wszystkie te elementy stanowią poważny koszt. Praca kamerą filmową na planie jest dużo bardziej skomplikowana. Wymaga kilku osób do obsługi. Potrzeba częstej wymiany taśmy, odpowiedniego ostrzenia obiektywu sprawia, że praca na planie zajmuje więcej czasu niż w przypadku pracy z kamerą cyfrową. Kamera filmowa jest dużo cięższa od cyfrowej i mniej mobilna. W niewielkim zakresie nadaje się do kręcenia krótkich form reportażowych.